استاد علم!علم!...

 

استاد علم!علم!...

استاد علم! این یکی را بکش قلم!

 

 

مرد خیاطی پارجه مشتری را که برش می‌کرد تک قیچی و اضافه مانده پارچه را پس‌انداز می‌کرد و به صاحبانش نمی‌داد.

 

شبی در خواب دید روز قیامت شده و او را زیر علم دادخواهی برده‌اند و مشتری‌های او دارند با قیچی آتشین گوشت و پوست او را می‌برند و می‌برند از خواب پرید و با خودش عهد کرد که دیگر این کار را نکند و باقیمانده پارچه را به صاحبش پس بدهد.

 

فردا به شاگردش سفارش کرد که هر وقت دیدی من تکه‌های پارچه را برمی‌دارم تو بگو: "استا، علم" .

 

از قضا روزی یک پارچه گرانقیمت آوردند که به تکه‌های آن طمع کرد هرچه کرد دید نمی‌تواند از این یکی بگذرد همین که برداشت شاگرد گفت: "استا، علم" استا گفت: "این یکی را بکش قلم!"

 

 

روایت دوم

 

 

علم علم، درد ورم ـ زری که نبود توی علم!

 

خیاطی بود که قسمتی از پارچه‌های مردم را موقعی که رخت و لباس براشان می‌دوخت برمی‌داشت و وقتی که زیاد می‌شد پوشاکی درست می‌کرد و می‌فروخت.

 

شبی در عالم خواب دید که مرده و جلو تابوتش علم‌های همه رنگ در حرکت است و به او می‌گویند: "این علم‌ها از پارچه‌هایی است که موقع خیاطی دزدیدی" بعد از تقلا و پیچ و تاب زیاد از خواب بیدار شد و پشیمان از کرده‌های گذشته با خودش عهد کرد که دیگر دزدی نکند.

 

وقتی هم به دکان رفت به شاگردش سپرد که: "هر وقت خواستم از پارچه مردم ببرم و بدزدم تو بگو: "علم علم" تا من دست از دزدی بردارم".

 

اتفاقاً زد و یک پارچه زربفتی پیش خیاط آوردند. خیاط که چشمش به پارچه زری گران‌قیمت افتاد عهدی که با خودش کرده بود یادش رفت و قیچی را برداشت تا یک تکه از آن را بچیند و برای خودش بردارد .

 

شاگرد که استاد را می‌پایید گفت: "علم علم" استاد اعتنایی به حرف او نکرد. شاگرد این دفعه با فریاد گفت: "استا، علم علم"

 

خیاط از فریاد شاگرد اوقاتش خیلی تلخ شد و داد زد: "چه خبرته! علم علم و درد ورم ـ زری که نبود توی علم!"

/ 0 نظر / 7 بازدید